Thursday

ഇനി

ഇനി
പ്പിനും ചുണ്ടിനുമിടയില്‍
വക്കുടഞ്ഞ ഒരു വാക്കില്‍
മുറിഞ്ഞകന്നതാണ്
ഹൃദയങ്ങള്‍ 

ചോരവാര്‍ന്നൊലിച്ച 
സ്നേഹം ശൂന്യതയില്‍
അലിഞ്ഞു പോയി 

വീണ്ടെടുപ്പിന്
പകരം വയ്ക്കാന്‍
വാക്കുകള്‍ക്കിനി
ബാല്യമില്ല !


ഇനി 
നമുക്കിടയിലെ
അഗാധമൌനം
കാലത്തിന്റെ  ഇരുളില്‍ കിടന്നു 
പരസ്പരം മിണ്ടാതെ
സ്വയം പ്രസരിക്കട്ടെ 


Tuesday

അകന്നുപോയവരോട് ....


ത്ര കഴുകി തുടച്ചിട്ടും
പിന്നെയും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു
ചില പാടുകള്‍ കൂട്ടില്‍ 

കിളി പറന്നകന്നിട്ടും
 മായാത്ത  
ഗന്ധം   പോലെ  !
പിരിയാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത-
യോര്‍തന്‍  തൂവല്‍ പോലെ
പറിച്ചെറിഞ്ഞാലും വരും
ചിര ബന്ധനം പോലെ !  

അറിയാം നമുക്ക് നാം
പിരിയാന്‍ സന്ധിപ്പവര്‍  
ഇടയില്‍ കാണും മാത്ര
നേരത്തെയ്ക്കൊരു ബന്ധം !
ഇളവേല്‍ക്കാനൊരു തണല്‍ 
വെയില്‍ ചായും നേരം
ഒറ്റയ്ക്ക് പോകേണ്ടവര്‍

ആരാണെനിക്ക് നീ ?
ഓര്‍ക്കുകില്‍ ആരോ! എന്തോ !
ആരാകിലെന്താ നമ്മള്‍
അകലാന്‍ അടുത്തവര്‍ ..
മുന്നിലായ്  മറഞ്ഞോര്‍ക്ക് 
പിന്നാലെ  പോകേണ്ടവര്‍ 

ചിത്രം :അമേരിക്കന്‍ ചിത്രകാരനായ റോബര്‍ട്ട്  ഗില്‍മോറിന്റെ ബൈ ബൈ ബ്ലാക്ക് ബേര്‍ഡ്

വന്‍കരകള്‍ ഉണ്ടായാല്‍ ....


ഞാനോര്‍ക്കാറുണ്ട് 
വന്‍കരകളെല്ലാം
ഒന്നായലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന 
ഒരൊറ്റ ഭൂ ഖണ്ഡമായിരുന്നു 
നമ്മളെന്ന്  !
അനാദിയില്‍ ലോകവും 
അങ്ങനെയായിരുന്നത്രേ !

എല്ലാ നദികളും 
നമ്മളില്‍ നിന്നുല്ഭവിച്ച് 
നമ്മളില്‍ തന്നെ 
ഒഴുകി നിറഞ്ഞു .. 
എല്ലാ ഋതുക്കളും 
നമ്മളില്‍  പൂത്തുലഞ്ഞു  !
അത്രമേല്‍ 
ദൃഢമായ്  പുണര്‍ന്നിട്ടും   
പ്രണയം നുകര്‍ന്നിട്ടും
പിന്നെങ്ങിനെ പ്രിയേ ?
സ്വാര്‍ത്ഥം 
സ്പര്‍ദ്ധയുടെ 
വാള്‍മുനകള്‍ വീശി 
മിന്നല്‍പ്പിണരായി 
നമുക്കിടയില്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയത് ? 

വിദൂരസ്ഥമാം  വന്‍ കരങ്ങളായി 
നാമന്യോന്യമൊഴുകിയകന്നത്  ?

നാമുണരുമ്പോള്‍
നമുക്കിടയില്‍ 
വന്‍ കടലുകള്‍ 
ആര്‍ത്തലച്ചിരുന്നു...!!
കല്‍പ്പാന്ത കാലം 
കലി  പൂണ്ടുണര്‍ന്നിരുന്നു   !!
ഈ  പ്രളയ ജലത്തിന് 
ഹൃദയ രക്തത്തിന്റെ 
 ചുവപ്പോ  !
വിരഹ ദുഖത്തിന്റെ 
കടും കയ്പ്പോ    !

നോക്കൂ..
വന്‍ കരകള്‍ ഉണ്ടായപ്പോളാണ് 
പ്രപഞ്ച പ്രണയം  
കടലെടുത്തത് ..!
നാം  നമ്മള്‍ക്കാരായിരുന്നു    
എന്നറിയാതെ പോയത് !